είναι πράγματα που δε λέγονται από κοντά..είναι σκέψεις τυλιγμένες σε χαρτί..είναι στιγμές που θέλω να βγω και να φωνάξω..και είναι ΕΔΩ που βρίσκω διέξοδο..

Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

περί standards..

κακά τα ψέμματα,όλοι έχουμε στο μυαλό μας κάποια standards..
για το τι σημαίνει καλό ντύσιμο,καλό φαγητό,σωστή συμπεριφορά,καλός "γκόμενος",καλή "γκόμενα"..

εγώ για παράδειγμα έχω ένα φίλο που λέει ότι αν η "γκόμενα" δεν έχει αναλογίες μοντέλου,δεν προχωράει το θέμα..
ΟΚ,ας πούμε ότι βρίσκεται ένα μπαζάκι..εεεε,σόρρυ,μοντελάκι ήθελα να πω..
βγαίνεις μία,βγαίνεις δύο,ανακαλύπτεις σιγά σιγά(γιατί με τέτοια μυαλά είσαι και ολίγον αργόστροφος..) ότι είναι όπως είπα και πριν μπάζο..το κοριτσάκι είναι πανέμορφο(εδώ συμφωνώ κι εγώ που είμαι γυναίκα) ΑΛΛΑ..υπάρχει το μεγάλο ΑΛΛΑ!Δεν της κόβει..δε μπορείς να συνεννοηθείς!Δε μπορείς γενικά να ανοίξεις διάλογο,και τα μαργαριτάρια έρχονται το ένα μετά το άλλο!Τόσο γρήγορα,που σκύβεις να τα αποφύγεις!!Όμως εσύ φίλε μου,σα γνήσιος Π@Π@Ρ@Σ,θα την πηδήξεις(εννοείται ότι θα σου κάτσει),και μετά θα την κάνεις με ελαφρά!
ΟΚ,είναι κι αυτό μια άποψη..ΜΟΛΙΣ όμως αγαπημένε μου φίλε μπήκες στη λίστα των σαβουροΛΑΛΑΛΑ(κατάλαβες..)!Είσαι φίλος μου,σ'αγαπάω,σ'εκτιμάω,αλλά δε θα θελα ποτέ να μαστε κάτι παραπάνω.Αρχικά καμία σχέση με μοντέλο η υποφαινόμενη!Και δεύτερον,είσαι κενός..ή μάλλον ΚΕΝΟΣ!πολύ κενός για μένα..

και μετά από αυτό το χαρακτηριστικό παράδειγμα,θα ήθελα να βάλω κάποια φρένα στα standards μας..ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ!δε λέω να τα "ρίξετε"..συγκεκριμένα,δε λέω να συμβιβαστείτε σε ότι έχει να κάνει με σοβαρά θέματα!(πχ,είναι επιτακτική ανάγκη ο άνθρωπος που θα χεις δίπλα σου να είναι εντάξει απέναντί σου,κοινώς ειλικρινής!δε γίνεται επειδή έχει ένα cayenne ΝΑ,μετά συγχωρήσεως,να πεις ΔΕ ΒΑΡΙΕΤΑΙ..!)
αλλά ρε φίλε,εντάξει,αν δεν είναι 1.83 και είναι 1.80 σε χαλάει τόσο πολύ?
δηλαδή το ότι έχει τσίχλα στον εγκέφαλο,ότι η μόνη αγγλική λέξη που ξέρει είναι sex και φοράει το μίνι 2 χιλιοστά κάτω από μην πω πού,δε μετράνε σε αυτή τη Γη???
δεν ξέρω,δεν καταλαβαίνω,ειλικρινά!το χάνω ώρες ώρες και σκέφτομαι,ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΕ ΤΟΣΟ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΟΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!!!άντρες-γυναίκες!απλά είχα παράδειγμα άντρα τώρα και το εκμεταλλεύτηκα..και επειδή το άκουσα πρόσφατα όλο αυτό είπα να το καταδικάσω "δημόσια"..
people..be REALISTIC for a moment!η ζωή είναι ωραία γαμώτο!μην τη χαραμίζετε!άλλωστε όλο και κάποιος θα βρεθεί να ξεμοναχιάσει ένα μοντέλο στο clubάκι..! ;)
Α!η Γη γυρίζει,τα πουλιά κελαηδούν και ο κόσμος ΑΛΛΑΖΕΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!έχω κέφια,αϋπνία και όλα αυτά!!πάει 4,σας αφήνωωωωωωωωωω!μουτς:*

bonus movie.."the truth about cats and dogs"!!! την έχω αναφέρει πάλι παλιότερα,μα απόψε ταιριάζει γάντι με την κουβέντα μας..κλείνουν τα μάτια μου :****


update! αυτό ήταν για τον Β.! σιγά σιγά ανακαλύπτω ότι έχω πολλους τέτοιους φίλους:P τι ωραία!

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

ας παίξουμε..

απόψε κάνω πως δεν είμαι εγώ.θα πω πως είμαι κάποια άλλη.οπότε διέγραψε το πρόσωπo και τη μορφή μου γενικότερα.

έρχομαι κάπου.εκεί που είσαι.μόνος σου.α!είναι κι άλλοι δίπλα.σε φιλάω σταυρωτά.
*ματς μουτς*
κι εσύ το ίδιο.
*ματς μουτς*
σου χαϊδεύω και λίγο την πλάτη.με παίρνεις αγκαλιά.[πόσο μπορεί να ΑΓΑΠΩ τις αγκαλιές σου!] μιλάμε λίγο,τα τυπικά.πάντα χρειάζονται αυτά με σένα.αλλά ξέχασα.δεν είμαι εγώ.
"θέλω να μιλήσουμε λίγο πιο..σοβαρά απόψε!".
"φυσικά,πες μου".
"όχι εδώ,πάμε κάπου ήσυχα."
φεύγουμε.πάμε σε ένα παγκάκι.κάθεσαι.και κάθομαι κι εγώ.ανεβάζω πάνω το ένα πόδι και σχεδόν κάθομαι πάνω του.θέλω να σε βλέπω.
"θέλω να σου πω όσα έχω στο μυαλό μου τόσο καιρό"
και σου μιλάω.με κοιτάς και το βλέμμα σου με κάνει να θέλω να σταματήσω και να σε αρπάξω και.. δακρύζω λίγο.είναι τότε που σου λέω πως σαγαπάω βαθειά.πολύ βαθειά.αλλά είσαι άντρας,και για ένα βασανιστικά περίεργο λόγο,όταν σας λέμε ότι σας αγαπάμε το βάζετε στα πόδια γαμώτο!αλλά σαγαπάω.θα σου μιλήσω και μετά κάνε ότι θες,φύγε!
"δεν ξέρω πώς να στα πω,γράφω καλύτερα απ'ότι μιλάω φαίνεται.."
τρέμει το στόμα μου.τρέμουν τα πόδια μου.όχι από ηδονή.από.. δεν ξέρω γιατί!!!κάθε φορά που σε βλέπω τρέμουν.σχεδόν έχω παραλύσει!αλλά θέλω να μιλήσω.για να μάθεις πόσο σπουδαίος είσαι για μένα.κι ύστερα να φύγεις άμα θες.να πας στους φίλους σου που σε περιμένουν.γιατί σε βρήκα έξω.
"νομίζω πως σε έχω ερωτευτεί..".
του λέω νομίζω γιατί φοβάμαι να το βγάλω απ'την πρόταση.
"σέβομαι ότι μπορεί να μη με βλέπεις έτσι,το σέβομαι και το καταλαβαίνω.απλά θέλω να μαι εντάξει απέναντί σου."
πραγματικά δε μπορώ να σκεφτώ τι θα πεις.προτιμώ να μην πεις τίποτα.προτιμώ τη σιωπή από τη διπλωματική απόρριψη.ή καλύτερα προτιμώ τη φιλία σου από τη φυγή σου.
εγώ δε θα φευγα στη θέση σου.αγάπη προσφέρω.αγάπη και φιλία,δεν είναι κάτι κακό!
[.........]
"και μετά από όλα αυτά που σου πα,φοβάμαι ότι θα χαλάσει αυτό που είχαμε..από μεριάς μου.φοβάμαι μη σε χάσω απ τη ζωή μου.όλα αυτά σκέφτομαι τόσο καιρό..και στο τσατ..θα μπαίνω να σε βλέπω.κι ας μη με βλέπεις,κι ας μην καταλαβαίνεις την παρουσία μου.για λίγο διάστημα θα μπαίνω.ίσως για λίγο περισσότερο από λίγο.να σε βλέπω να γελάς,να θυμώνεις,να μιλάς έντονα,να κατσουφιάζεις.και όλα αυτά όχι από συνήθεια,αλλά από ανάγκη."



αυτό το παγκάκι φωτίζεται υπέροχα απόψε..

Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

δεν έχω έμπνευση και όρεξη για τίτλους..

δε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά.ίσως γιατί δε θέλω να θυμάμαι.ίσως γιατί μια ημερομηνία είναι απλά ένας αριθμός.και ίσως επειδή δεν τα πήγαινα ποτέ καλά με τους αριθμούς.με τις γιορτές,με τα γενέθλια,με τις επετείους,με την ώρα,με το χρόνο.δε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που σε κοίταξα δίχως λατρεία στα μάτια.ίσως γιατί δεν υπήρξε ποτέ(?)ίσως γιατί ήταν τότε.την πρώτη φορά.στο REX.μάλλον τότε ήταν.η πρώτη και η τελευταία φορά.τότε που ήμουν ολοκληρωτικά άνετη μαζί σου,ανίδεη τι επρόκειτο να συμβεί λίγα λεπτά αργότερα.ναι,τότε ήταν τελικά.
ζηλεύω.ζηλεύω τους ανθρώπους που είναι άνετοι όταν το θέλουν.θέλω να μαι χαλαρή όταν είμαι μαζί σου.να είμαι cool.δεν είμαι όμως!και φαίνεται.ίσως να μην το καταλαβαίνεις γιατί δε σκέφτεσαι έτσι.αλλά αυτή είναι η αλήθεια.είμαι δειλή.δε μπορώ να σου μιλήσω από κοντά.γι'αυτό και..άστο.
iloveyou. simple as that.

Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

τη βοήθεια του κοινού!!!(;;;)

Σκέψη νούμερο 1..
σταμάτα πια να είσαι τόσο υπέροχος.με καταστρέφεις.δεν το αντέχω.βυθίζομαι όλο και πιο πολύ σε συναισθήματα γνώριμα και ταυτόχρονα πρωτόγνωρα.
Σκέψη νούμερο 2..
μην τολμήσεις να σταματήσεις να είσαι τόσο υπέροχος.μην αλλάξεις ποτέ (θα με έχεις βαρεθεί να στο λέω..).μπορεί τέλειος να μην είσαι για όλους,για μένα όμως είσαι,κι αυτό,αν δεν είναι σπουδαίο,είναι τουλάχιστον κάτι.
Σκέψη νούμερο 3..
Το μυαλό όλων των γυναικών είναι έτσι άθλιο και σύνθετο ή μόνο ο δικό μου;πρέπει να πάω σε ψυχίατρο;ή τέλος πάντων τι γιατρός μπορεί να με απαλλάξει από όλο αυτό;


ΒΟΗΘΕΙΑ!!τον αγαπώ!!και αυτό φαίνεται να ναι το λάθος..(αν είναι ποτέ δυνατόν!) δε θα την παλέψω..

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

που μ'έκανες και σ'αγαπώ,και τώρα..

ας υποθέσουμε ότι δε γίνεται να συνεχίσει αυτή η κατάσταση..ότι δεν πρέπει..ή μάλλον ότι δεν κάνει να σαγαπώ άλλο..ότι επιβάλλεται να σταματήσει όλο αυτό μέσα μου..και ας υποθέσουμε ότι μπορώ ή καλύτερα ότι είμαι διατεθημένη να το προσπαθήσω..γίνεται;είναι εφικτό σε αυτό το στάδιο;γίνεται να σβήσεις από τη ζωή σου κάποιον που αγαπάς αληθινά;γίνεται να πεις «εντάξει,τον αγαπώ αλλά δεν κάνει,είναι κακό για μένα,θα πληγωθώ» και όλα αυτά;;;γίνεται να αφήσεις πίσω σου δέκα μήνες και κάτι και να αλλάξεις πορεία;να ξεχάσεις όσα σου είπε,όσα σου έδειξε,όσα σε έμαθε,όσα σε έκαναν να τον ερωτευτείς;να τον αγαπήσεις;
ΠΡΈΠΕΙ..το μισώ!να πρέπει να τα αφήσω στην άκρη..ξέρω ότι μπορώ να το κάνω(νομίζω με κοροιδεύω μπροστά στα μούτρα μου..),νομίζω ότι τέλος πάντων μπορώ να το προσπαθήσω(έλεος,τα πιστεύω όλα αυτά;;;)
έχω μπροστά μου λίγο λιγότερο από 3 μήνες..να ξεμπερδεύω..και μετά από κει να προσποιούμαι ότι όλα είναι καλά!σε όλους!να μη μπορώ να πω ότι είμαι χάλια..ότι ξαλάφρωσα,αλλά είμαι πάλι στα ίδια..ότι σε αγαπώ το ίδιο,αν όχι περισσότερο..γιατί μέχρι τώρα,δεν έχω νιώσει πιο πολύ,δεν ξέρω αν υπάρχει(κάπου εδώ με κοροιδεύεις..)!!!
ψάχνω να βρω κάτι κακό πάνω σου,ικανό να με κάνει να κάνω πίσω,ίσως και να σε μισήσω,να μη θέλω να σε σκέφτομαι..δεν υπάρχει.τέλος.δεν ήθελα απ την αρχή να το βρω και φυσικά και να θελα δε θα το βρισκα.
δεν ξέρω τις δυνατότητές μου,τι μπορώ να μου επιβάλω,ή τελικά τι μπορεί να μου επιβληθεί με το έτσι θέλω..λίγο πριν κοιμηθώ,είναι ώρα να σε αφήσω..να σε εξαφανίσω απ το μυαλό..και αν πάλι υποθέσουμε ότι το καταφέρνω για..ας πούμε δέκα λεπτά,όσο δηλαδή χρειάζεται για να αποκοιμηθώ,δείξε μου έναν τρόπο να σταματήσω να σε βλέπω στον ύπνο μου..που ακόμα και τώρα,στις σπέτσες,που είχα το μυαλό μου σε οτιδήποτε άλλο εκτός από σένα ΤΣΟΥΠ!!!πάλι εσύ!!!γαμώτο!!!να πάω να ηρεμήσω και να μη μπορώ,ΚΛΑΣΣΙΚΑ!!!τι ωραίες που ήταν οι Σπέτσες.. ;) αχ πόσα θέλω να σου πω,και δεν υπάρχουν λόγια..


μη μου δίνεις σημασία..αν δε σε έβλεπα και στον ύπνο μου,θα τανε όλα πιο γκρίζα.. :)

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

όσα χρόνια κι αν περάσουν..εγώ θα..

 κάθε στιγμή,κάθε λεπτό,το νιώθω όλο και πιο πολύ..το νιώθω να δυναμώνει,να με τρώει από μέσα προς τα έξω!πώς μπορείς να μου το κάνεις αυτό;τι δυνάμεις έχεις;και..για πόσο ακόμα θα είμαι κομμάτια;είμαι στ'αλήθεια κομμάτια;κι εκείνο το αίσθημα;η ευτυχία που βιώνω;είναι ψεύτικη;είναι αληθινή;είναι φυσιολογική;τι μου χεις κάνει τέλος πάντων;ψάχνω έναν τρόπο να ξεφύγω.φεύγω μακρυά κι έρχομαι πάλι πίσω.κλείνω τα πάντα,μα τα ανοίγω πάλι.γεμίζω το μυαλό μου με άλλες πληροφορίες και ΝΑ,πάλι εσύ εδώ!!!τι να κάνω;να σου «μιλήσω»; το χω αποφασίσει,αλλά φοβάμαι μήπως κάνω πίσω από φόβο..
μισώ που τώρα πια περιστρέφονται τα πάντα γύρω από σένα!οι συζητήσεις μου,οι κινήσεις μου και περισσότερο οι σκέψεις μου!το μισώ και το λατρεύω!λατρεύω που καθετί γύρω μου έχει κάτι από σένα,λατρεύω που όσο κι αν σκέφτομαι να ρθω να σε βρω,εμφανίζεσαι εσύ πρώτος απ το πουθενά,λατρεύω τη σκέψη,την αφή,τη λογική,την ανισορροπία,την ισορροπία,την ψυχή,το χαμόγελο,τη φάτσα σου όταν θυμώνεις,τα καφετιά μάτια σου,όλα!όλα τα λατρεύω και όλα με κάνουν να στέκομαι ανήμπορη μπροστά σου!δε θέλω να λυτρωθώ,κι ας ξέρω πως υπάρχουν τρόποι.να σε αφήσω ήσυχο,να φύγω,να μη σε ξαναδώ,να μη σε ξανασυναντήσω,να μη σε σκέφτομαι(τι τραγική ψεύτρα που είμαι!!!)!ΘΈΛΩ να σε σκέφτομαι,ΘΕΛΩ να σε βλέπω,ΘΕΛΩ να σ'αγγίζω,ΘΕΛΩ να σε κοιτάζω απλά!!!ΘΕΛΩ.και τώρα πια είναι αργά!ίσως απ τη μία να σε ζηλεύω για αυτό το «διακοπτάκι» και να νομίζω πως θα ταν καλύτερα να το χα κι εγώ και μέσα σε μια βδομάδα να μουν οκ.αλλά απ την άλλη,είναι ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΟ αυτό που ζω,έστω κι έτσι..

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

άσε με να σαγαπώ..

περίεργο.είναι στιγμές που σ'έχω ανάγκη όσο τίποτα άλλο στον κόσμο.κι άλλες που δε θέλω καν να σε έχω στο μυαλό μου.από αντίδραση.επειδή δε σ'έχω.και τότε είναι που λέω πως κάποια στιγμή θα σ'έχω.και θα σε βλέπω όποτε θέλω.χωρίς να σκέφτομαι διπλά και τριπλά αν "ΠΡΕΠΕΙ" να ρθω να σε βρω.ή αν το παρεξηγήσεις.που στην τελική δε θα πρεπε να με νοιάζει και τόσο,αφού θα χεις δίκιο.αναρρωτιέμαι.υπάρχουν κι εδώ κανόνες?και στον έρωτα?και στην αγάπη?
είναι ένα ταξίδι που παρακαλάω να μην τελειώσει γρήγορα.το δικό μου ταξίδι.είσαι κι εσύ εδώ.σε βλέπω.μετά χάνεσαι.εγώ συνεχίζω να σε βλέπω μέσα μου.τι θέλεις?γιατί έρχεσαι?
μη σταματήσεις να ρχεσαι.δε θα το αντέξω.σε παρακαλώ.δεν είναι κακό να παρακαλάς.όταν αξίζει δεν είναι κακό.μη σταματήσεις να με θεωρείς άνθρωπο εμπιστοσύνης.γιατί θα μαι πάντα ένας τέτοιος.παρόλο που δε θα μαι ΜΟΝΟ αυτό.μη σταματήσεις να ρχεσαι.γιατί σε χρειάζομαι.έχω αλλάξει.προς το καλύτερο.κι όλα αυτά χάρη σε σένα.έχω μάθει πολλά.κυρίως εμένα.και σ'ευχαριστώ.μη σταματήσεις να υπάρχεις στη ζωή μου.σε παρακαλώ.ούτε όταν μάθεις τα πάντα.



υπόσχομαι πως κάποια μέρα θα σου μιλήσω.ναι,θα το κάνω.το υπόσχομαι σε σένα και σε μένα.σε ότι κέρδισα απ'αυτή την ιστορία και σ'ότι έχασα.σ'ότι πίστεψα και σ'ότι λάτρεψα μέσα σου.σε σένα και σε μένα.θα το κάνω γιατί δε μπορώ να το κρατάω άλλο μέσα μου.και επιπλέον δε μπορώ να νιώθω πως σε κοροϊδεύω κρύβοντάς σου τη μισή αλήθεια.ψέμματα δε λέω.μόνο αλήθειες.

είναι κατάρα να νιώθεις.ευλογία και κατάρα μαζί.κι αν θέλω να σε ξεπεράσω μία φορά,δέκα είναι που δε θέλω.κι έτσι με νικάει.με νικάει το συναίσθημα στην έδρα μου.χάνω.από μένα.και το κακό(?) είναι πως δε με νοιάζει.ας χάσω.δε θα ναι η πρώτη φορά μα ούτε και η τελευταία.έχω μάθει να αισθάνομαι πολλά.ποτέ μέτρια πράγματα.ούτε με το σταγονόμετρο.αν είναι να δώσω,δίνω ότι έχω.κι αν δε μου μείνει τίποτα,ελπίζω πάντα να γεννηθεί κάτι καινούριο μέσα μου.διαφορετικό.αλλιώτικο.ξεχωριστό.

άσε με να σου δώσω ότι έχω.άσε με να σου μιλήσω.απλά να με κοιτάς στα μάτια.δε χρειάζομαι κάτι άλλο.κι αν δε με δεις να σε κοιτάζω εγώ,θα ναι γιατί δε θα μπορώ να συγκρατήσω τα δάκρυά μου.δε φταις εσύ.η ιδέα και μόνο πως θα πρέπει να σου εκμυστηρευτώ κάτι τόσο μεγαλειώδες μου προκαλεί δέος.το μόνο που δε θέλω είναι να αποφύγεις καταστάσεις διπλωματικά.ξέρω,δεν είσαι τέτοιος.νομίζω προτιμώ να μου πεις ότι αισθάνεσαι εκείνη τη στιγμή.νομίζω.

μου αρκεί που σε γνώρισα,αλήθεια μου αρκεί.ίσως τώρα να μην το λέω με όλη μου την καρδιά,να μην το νιώθω 100% ότι αυτό φτάνει.μα με τον καιρό θα το καταλάβω.με ξέρω.

εσύ απλά άσε με να σαγαπώ.όσο πιο πολύ μπορώ.όσο δεν έχω αγαπήσει τους ανθρώπους που ήταν δίπλα μου.κάνε αυτή τη χάρη σε έναν άνθρωπο που αγάπησε εσένα όσο δεν έχει αγαπήσει κανέναν.μια τελευταία επιθυμία πριν το αφήσω κι εγώ να φύγει.πριν εγκαταλείψω τη μάχη.
ορκίζομαι πως δε θα σταματήσω ποτέ να αισθάνομαι.και γι'αυτό ευθύνεσαι κι εσύ.ορκίζομαι πως θα σαι για πάντα ένα κομμάτι μου.όσο ουτοπικό κι αν είναι αυτό το "πάντα",όσο ανύπαρκτο,όσο φανταστικό.θα σ'αγαπώ.♥


Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

το "κάρμα" μου..(μέσα!!)

Πόσο πολύ μπορεί να με νευριάζει εκείνη η διαφήμιση!!!!!!!!!??????"τυχαίο?δε νομίζω!!!" ΕΛΕΟΣ πια!!Πιο μεγάλη μ..βλακεία δεν έχω δει!!
Τέλος πάντων,το κόβω εδώ γιατί μου έρχεται στα αυτιά η ηλίθια φωνή και φάτσα του τύπου που το λέει και συνεχίζω..
Μερικές φορές η "ΤΥΧΗ" δεν είναι με το μέρος μας..ή είναι..Και πάνω που έβλεπα τηλεόραση,καθώς ετοιμαζόμουν να βγω(αυτή τη στιγμή που μιλάμε δηλαδή..) πέφτω στο γνωστό σου "trailer" κύριε "σίγμα"..Και λέω δε μπορεί!!!ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ!!!όχι,όχι το περιεχόμενο του trailer,αλλά η μουσική!Αρχικά νόμιζα πως χτυπούσε το κινητό μου,μα μετά κατάλαβα..)Είναι τραγούδι που έχω συνδέσει άμεσα με σένα,που όταν το ακούω έρχεσαι στο μυαλό μου(αν έχεις φύγει και καθόλου) και τέλος πάντων,το χω βάλει και εδώ πριν-δε θυμάμαι πόσο-καιρό,οπότε έχω κατοχυρώσει αυτή την αλήθεια στο μυαλό μου..
Και κάπου εκεί σκέφτομαι τελικά αν μερικά πράγματα είναι τυχαία..(φυσικά,τι άλλο θα μπορούσε να συμβαίνει!)!Ή αν είναι "κάρμα"..Δεν πιστεύω σε αυτά,και ουδέποτε πίστευα..Στις συμπτώσεις πιστεύω..Γιατί εννοείται ότι δεν είναι "γραφτό" να μαστε "μαζί".Καταλαβαίνεις φαντάζομαι τι εννοώ..Και θεωρώ και "χαζούς" εκείνους που πιστεύουν στο "κάρμα-τύχη" και που όμως επαναπαύονται και αφήνουν τα πάντα να γίνουν έτσι απλά,από μόνα τους..
Οκ,αφήστε τα όλα στην τύχη,μην "κυνηγήσετε" τίποτα και κανέναν..θα σας βρει μόνος του.Μόνο που δε θα τον καταλάβετε,γιατί δε θα έρθει να σας μιλήσει..Θα πιστεύει κι εκείνος στο "καρμα"..οπότε θα περιμένει εσάς.

i hope you got the point..

ελπίζω να σε δω σήμερα..

δεν τον κυνηγάω,προς θεού!απλά μου χει λείψει..

(συμπλ.-4.31 τα ξημερώματα- : σε είδα επιτέλους το βράδυ,μετά από ένα μήνα και κάτι..μιλήσαμε όπως πάντα..αγκαλιαστήκαμε όπως πάντα.αστειευτήκαμε όπως πάντα.είσαι τόσο καλός..είσαι τόσο αληθινός..είσαι τόσο..σαγαπάω.απλά.περιεκτικά.καλημέρα..) :)

Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Για τη Γκόλφω μου..♥



Το χα πει..Τα δυο πράγματα που δεν αντέχω είναι ο θάνατος και η φυγή κάθε είδους.Το χα πει..Και τώρα μου φεύγεις..Δεν ήθελα να ξεσπάσω μπροστά σου,μα όταν ήμασταν ξαπλωμένες στο κρεββάτι σου πριν λίγο,μόνο αυτό σκεφτόμουν και πάσχιζα να συγκρατήσω τα δάκρυα,που τώρα σαν ποτάμι τρέχουν στα κατακόκκινα μάγουλά μου..Δεν ήθελα να σου δημιουργήσω τύψεις,αν και ξέρω πως δε θα αλλάξουν και πολλά στη σχέση μας..Καλλιθέα-Αιγάλεω θα γίνει Καλλιθέα-Πάτρα και τούμπαλιν.Δεν είναι και καμιά μεγάλη απόσταση,μα δε θα ναι το ίδιο..Δε θα συναντιόμαστε όπως μέχρι τώρα στο γνωστό καφέ στον Εσταυρωμένο,μαζί με το "Δημητρούλη",ούτε στο Γκάζι..
Ξέρεις ότι θα μου λείψεις πολύ παλιοβρώμα..Δεν είναι ότι βλεπόμασταν κάθε μέρα..Όχι..Απλά είμασταν τόσο κοντά,και σα να το συνήθισα..Και τώρα..Τι θα κάνω χωρίς εσένα?Χωρίς να βλέπω το μουτράκι σου?Ακόμα και οι γονείς μου στενοχωρήθηκαν..
Σαγαπάω πολύ και το ξέρεις..Δεν είσαι απλά μια φίλη του Σ.Δεν είσαι απλά μία ακόμα επαφή στο λευκό iphone ΜΑΣ.Δεν είσαι ένα ακόμα άτομο στο msn.Δεν είσαι απλά μία ακόμα "friend" στο facebook.Είσαι όλα αυτά,μα κυρίως είσαι αληθινή φίλη.Όχι.Είσαι ΑΛΗΘΙΝΗ ΦΙΛΗ.Φίλη που με καταλαβαίνει.Που είναι εκεί.Που με ακούει.Που έρχεται μαζί μου στο ρυθμό όταν της πω ότι το χρειάζομαι.Που με συμβουλεύει.Που με αγαπάει.Που με νοιάζεται.
Μουσκεύει το πληκτρολόγιο,θολώνει η οθόνη,μα εγώ ακόμα συνεχίζω.Συνεχίζω να σαγαπάω όπως παλιά.Κι ακόμα παραπάνω.Είσαι το G στο G.I.G.A μας.Είμαστε ομάδα.Λίγο διάσπαρτη,μα μέχρι τώρα το G και το A ήταν ΜΑΖΙ.
Φυσικά και χαίρομαι ΠΟΛΥ για σένα.Εύχομαι όλα να πάνε καλά εκεί κάτω.Να περνάς τέλεια,να γνωρίσεις καινούρια άτομα που να χουν κάτι διαφορετικό να σου προσφέρουν.Να πάνε όλα καλά στην καινούρια δουλειά και πάνω απ'όλα να είσαι ευτυχισμένη.Είμαι σχεδόν σίγουρη πως θα τα καταφέρεις.Και λέω σχεδόν,γιατί σε έχω ικανή να ξανάρθεις Αθήνα!:P

Φιλεναδάκι μου όμορφο..δε θέλω να γράψω άλλα..δε θέλω να σκέφτομαι ότι σε 12 μέρες θα μου φύγεις..θα σκέφτομαι πόσο όμορφα θα περάσουμε μαζί στο Μιχάλη.Πρώτη φορά μαζί.Και ξέρεις πόσο σημαντικός είναι ο μιχάλης για μένα..Θα σκέφτομαι πόσο όμορφα περάσαμε στο Σεφερλή,στο Γκάζι,στο Αιγάλεω,στο σπίτι σου(και στο ένα και στο άλλο),πόσο ωραία περάσαμε με την Ιωάννα,με το Χρηστιδάκο,ΟΛΑ.. :''')


[αυτό το τραγούδι είναι δικό σου και δικό "του".. για κείνον το χα βάλει πρώτη φορά και τώρα για σένα.Ίσως να μην είναι τυχαίο..γιατί χάρη σε κείνον γνωριστήκαμε κι εμείς..εκείνος ένωσε τις μέχρι πριν λίγους μήνες παράλληλες ζωές μας..]
*μείνε ένα λεπτό..γιατί ζω γι'αυτό..*
καλή τύχη στο νέο ξεκίνημα..σαγαπώ..θα μου λείψεις πολύ..
η φίλη σου..♥ το *Α* σας θα είναι πάντα εδώ,να το θυμάστε..

Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

7.



ήτανε τόσο ευτυχισμένη.γελούσε δυνατά.από τότε που θυμάμαι τη μορφή και τη φωνή της γελούσε λες και ήταν μόνη της.κι όλοι είχαν να πουν για το γέλιο της.το γέλιο και το χαμόγελο,που σπάνια έφευγαν από κει,μπροστά σε κόσμο.δεν ήταν υποκρίτρια.απλά προστάτευε τον εαυτό της.δεν ήθελε να τη βλέπουν αδύναμη,παρόλο που οι δικοί της άνθρωποι,οι στενοί της φίλοι καταλάβαιναν μεμιάς πότε ήταν στα κάτω της.δεν ήθελε με τίποτα τη λύπηση κανενός.δυνατός χαρακτήρας,με αμέτρητες αδυναμίες,όπως όλοι οι θνητοί.δεν την έχω δει να λυγίζει έξω.ή μάλλον εκείνες οι φορές είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού.μα.για δες.ένας τέτοιος άνθρωπος κλαίει!κλαίει πιο συχνά απ όσο μπορώ να φανταστώ.όχι χωρίς λόγο.ήξερα ότι έχει μεγάλη καρδιά,μα δε φανταζόμουν ποτέ ότι θα πληγωνόταν.έκλαιγε για σοβαρά θέματα.θέματα καρδιάς.για το θάνατο.για τη φυγή.για κείνον.για τον άλλο.για κείνη.για ΕΚΕΙΝΟΝ.δεν κλαίει συχνά για ΕΚΕΙΝΟΝ!πιο πολύ γελάει και χαμογελάει.χαμογελάει ολόκληρη όταν κάτι τον θυμίζει.κάθε στιγμή κάτι βλέπει και τον θυμάται.τα χρώματα τον θυμίζουν.τα CD επίσης.η φωτογραφική της μηχανή.το μπρελόκ.οι μηχανές που περνούν από μπροστά της.το ράδιο.ο μιχάλης.το REX.οι φωτογραφίες.ο χορός.η τηλεόραση.το youtube.to facebook.το ξημέρωμα.03:48.τα βαφλάκια.τα goodys.ο δεκέμβρης.το 7.το γράμμα.το ταξίδι.τα τραγούδια.και δε ζει χωρίς μουσική.είναι έρωτας.είναι αγάπη αληθινή.είναι χαζή.είναι χαζή που έπεσε έτσι εύκολα στα δίχτυα του.μα χαίρεται γι αυτό,τη βλέπω.παρόλο που ξέρει τη συνέχεια είναι ευτυχισμένη.δεν τη νοιάζει η παροδικότητα της ευτυχίας της.το ζει ΤΩΡΑ.το ζει απόψε.το ζει κάθε μέρα.κάθε μέρα που τον κοιτάζει.εκείνος δεν τη βλέπει.δεν την αισθάνεται.μα υπάρχει.δεν τον παρακολουθεί.τον ακολουθεί.τον παρατηρεί.τον κοιτάζει.απλά τον κοιτάζει και τον ερωτεύεται όλο και πιο πολύ.κι ας μη βλέπει το πρόσωπό του.δεν είναι ανάγκη.εκείνη αγαπάει τον άνθρωπο πίσω απ το πρόσωπο.τον λατρεύει.κι εκείνος δεν το καταλαβαίνει.καλύτερα.χειρότερα.δεν ξέρει.δεν ξέρει αν θέλει να πέσουν οι μάσκες.άλλαξε.αντέχει πολλά.αντέχει να ναι μακρυά του.αντέχει να τον βλέπει με άλλες γυναίκες.αντέχει ΤΟΣΑ.τόσα,που δε θα άντεχε παλιά,σε καμία περίπτωση.τον θέλει μόνο εκεί.στη ζωή της.να υπάρχει.να μη χάνεται.να μη χαθεί.να ναι εκεί.όπως κι εκείνη.δεν είναι έτοιμη να τον χάσει.για την ακρίβεια δε θα είναι ποτέ.την ξέρω καλά.εγώ τη γέννησα.δε θα το αντέξει όλο αυτό.δεν της φτάνει το χρονικό όριο που έθεσε στον εαυτό της.θέλει κι άλλο.άλλον ένα χρόνο.κι ας την αφήσει πίσω.θέλει άλλα δύο χρόνια.άλλα τρία χρόνια.άλλα τέσσερα.να το χωνέψει.θέλει άλλη μια ζωή.μια νέα ζωή.που δε θα ναι η ίδια.κι εκείνος δε θα είναι ο ίδιος.δε θα υπάρχει στη ζωή της.η νέα της ζωή θα ναι άδεια.άδεια απο κείνον.δε θα ναι δυστυχισμένη γιατί δε θα τον ξέρει.μα θα χάνει έναν άνθρωπο τόσο σημαντικό.κουράστηκα.κουράστηκα να με βλέπω απ έξω.εγώ είμαι εκείνη.εσύ συνεχίζεις να είσαι εκείνος.εμείς είμαστε.και είμαστε κοντά.είσαι κοντά μου.θα μπορούσες να ήσουν μακρυά.είμαι ευτυχισμένη και μόνο που σε γνώρισα.και μόνο που σε αγάπησα.και σαγαπώ.είναι ευτυχία.μην ακούς την άλλη.δεν κλαίω.κι αν κλαίω είναι γιατί εσύ με συγκινείς κάθε φορά.δεν κλαίω,γιατί εσύ με κάνεις χαρούμενη.χαμογελάω και μόνο που σε σκέφτομαι.
δεν κλαίω.κι αν κάποτε κλάψω,θα ναι που δε σ'έχω.

Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

*εγώ εσένα αγκαλιά θέλω να πάρω..*

Είναι τρελό το πόσοι σε "θυμούνται" στη γιορτή σου!Άνθρωποι που έχεις να δεις ίσως και χρόνια ολόκληρα!Που "ξεχνούσαν" να σε πάρουν να σου πουν ένα γεια μια στο τόσο,να δουν τι κάνεις,πώς πάνε οι σπουδές και άλλα τέτοια.Θα μου πεις..κι εσύ το κάνεις!Όχι,δεν το κάνω!Οκ,κι εγώ είιιιιχα μία συμμαθήτρια στο δημοτικό για παράδειγμα που την έλεγαν Κατερίνα,δεν την πήρα μετά από τόοοοσα χρόνια να της ευχηθώ!Γιατί πολύ απλά χαθήκαμε!Δε λέω,υπάρχουν άτομα που τα βλέπεις λιγότερο συχνά,αλλά με το που βρίσκεστε είναι σα να μην πέρασε μια μέρα!Και ξέρω κι εγώ τέτοια άτομα,που με ξέρουν από την πρώτη μέρα που γεννήθηκα και βρισκόμαστε συνολικά 30-40-50 μέρες το χρόνο,οι μισές απ τις οποίες το καλοκαίρι!Αυτή η σχέση είναι άλλο.Εδώ μιλάω για εκείνους που είτε σε πάρουν να ευχηθούν είτε όχι,το ίδιο κάνει!Η "σχέση" μένει στα ίδια,δηλαδή είναι ακόμα ανύπαρκτη!
Τέλος πάντων,αυτό με τις γιορτές είναι κάπως το θεματάκι και ας το αφήσουμε!Το σημαντικό είναι ότι ήρθε το φθινόπωρο,μόνο στα χαρτιά δηλαδή,γιατί από ζέστες,καλά πάμε!Έτσι,το τελευταίο μίνι ταξιδάκι μου(με κείνη τη φίλη που σας έλεγα πριν) θα το χαρακτηρίσω φθινοπωρινό,μιας και θα πραγματοποιηθεί μέσα Σεπτέμβρη,κάπου στον Πόρο!Και θα κλείσει τους συνολικά 2 μήνες που έλειψα φέτος από την πρωτεύουσα..
Το φθινόπωρο πάντα για μένα ήταν διαφορετική εποχή,και ήδη έχει αρχίσει να μου φέρνει διάφορα στο μυαλό.Διάφορα παράξενα συναισθήματα,ψυχολογική αναταραχή(που ήδη υπάρχει),θύμησες,άγχος για τα επερχόμενα νοσοκομεία(θέλω να δω τον πρώτο άνθρωπο που θα "φάει" ένεση από μένα!:P) και φυσικά για την εξεταστική,άγχος για το Δεκέμβρη..
Αχ αυτός ο Δεκέμβρης!!Δύο πράγματα θα γίνουν το Δεκέμβρη..Το γνωστό-άγνωστο(αποκάλυψη του..Ιωάννη-βλέπε πιο κάτω) και το δεύτερο ταξιδάκι για φέτος στο Μόναχο(ΝΑΙ,πάλι,γιατί είναι υπέροχο:) ) Ανυπομονώ και για τα.. δύο.. Ας πούμε..Για το ταξίδι ούτως ή άλλως,αλλά για το άλλο δεν είμαι και τόσο σίγουρη.Απ τη μία θέλω όσο ποτέ να γίνει,αλλά απ την άλλη θέλω με το που το κάνω να κρυφτώ όπου βρω εύκαιρα!!Γιατί κλασσικά το μυαλό μου πάει στο "μετά"..
Θα κλείσω,γιατί αυτή η ώρα(22:22-ουάου) δεν είναι δημιουργική!Αν δε δω 2-3-4 μπροστά δε λειτουργώ,καταλαβαίνεις!!



*δεν ξέρω γιατί το αγαπώ τόσο πολύ αυτό το τραγούδι..*

αφορμή..

Μα ναι,πια ξέρω τι φταίει.Οι άτιμες οι λεπτομέρειες είναι πάλι!Έχω μια τάση να βλέπω μόνο αυτές..
Αυτές είναι που τελικά μας κάνουν ξεχωριστούς,διαφορετικούς.Κι εσύ αποδεικνύεις όλο και συχνότερα πόσο διαφέρεις στη λεπτομέρεια..Διαφέρεις με το σωστό τρόπο,όπως θα έπρεπε να το κάνουμε όλοι.
Προσπάθησα να σου στείλω κάτι στο άρθρο σου-τι εκπληκτικό άρθρο!- και τελικά δεν ξέρω καν αν ήρθε.Όσο αγαπώ την τεχνολογία,άλλο τόσο με εκνευρίζει όταν δε γίνονται όλα σωστά..Anyway..Τι να πρωτοπώ για το άρθρο!Το κρατάω για μένα,άλλωστε αν είναι να το δεις,θα το δεις!Θα με διαψεύσει η τεχνολογία και θα κάνει καλά τη δουλειά της:P αλλιώς..
Η γνώμη μου για σένα όχι απλά παραμένει ίδια,αλλά ενισχύεται.Δίκιο είχε η "ευγενέστατη υπάλληλος",και σε είδε μόνο λίγα λεπτά!Μα δε θέλει και παραπάνω για να καταλάβει κανείς..Δε θέλει πολύ ένας άνθρωπος για να σε ψυχολογήσει.
Και ξέρεις..οι άνθρωποι που είναι ανοιχτά βιβλία είναι εκείνου που δεν τους νοιάζει να δεις τα πάντα μέσα τους,κι ας υπάρχουν και κάποιες αλλιώτικες σελίδες..πιο ροζ,μπλε,κίτρινες,γκρι..
Αυτούς θέλω στη ζωή μου..Αυτούς κι εσένα..
don't you EVER change..