είναι πράγματα που δε λέγονται από κοντά..είναι σκέψεις τυλιγμένες σε χαρτί..είναι στιγμές που θέλω να βγω και να φωνάξω..και είναι ΕΔΩ που βρίσκω διέξοδο..

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

αυτά τα πολλά ζητάω πάλι.

με κατέστρεψε.η αγάπη μου για σένα με κατέστρεψε.και γαμώτο,δε θέλω να το παραδεχτώ.αλλά είναι αλήθεια.και θέλω να κοιτάξω μπροστά.αλλά πάντα θα μένεις εσύ πίσω.και θα σε θυμάμαι.σαν ένα κάστρο που δεν έπεσε.ποτέ.σαν ένα δέντρο που δε λύγισε.κι ας φυσούσε πολύ.πάρα πολύ.εγώ ήμουν ο αέρας.και αυτά που ένιωθα δε σε παρέσυραν.και πάντα εμένα θα κατηγορώ.για όλα.όπως πάντα.ποτέ δε φταίτε οι άλλοι.στην περίπτωσή μας δε φταις.είναι προφανές.αλλά ρε γαμώτο,αυτό το γιατί θα με τρώει μια ζωή.γιατί δε γίνεται μία φορά να αγαπάς και να αγαπιέσαι από την αρχή.εύκολα.απλά.όπως στις ταινίες.χέστηκα για το χάππυ εντ.θέλω να ζήσω τη ριμάδα την απλότητα.λες και ζητάω πολλά.τίποτα δε ζητάω.σιχτίρι.

Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

τίτλοι και βλακείες..

ένα παμφάγο ζώο είσαι.
[το ζώο όχι με την κακή έννοια.με την κανονική.]
ένα ζώο που μου έφαγε τα σωθικά.που κατασπάραξε ότι υπήρχε μέσα μου.και δε μου άφησε τίποτα.
εγώ σε άφησα να τα πάρεις όλα.έτσι όπως αφήνω όποιον αγαπώ να με αδειάζει.
εγώ βλέπω πως με γεμίζει,μα στο τέλος βλέπω ότι μένει ένα άδειο κορμί,να κουβαλάει μια ψυχή βασανισμένη,λαβωμένη.
κι αν τώρα νιώθω έτσι,σκέψου όταν χωρίσουν οι δρόμοι μας.
σαγαπάω,αυτό δεν έχει αλλάξει,δεν αλλάζει,δε θα αλλάξει.
είσαι υπέροχος,όχι τέλειος,μα εξαιρετικός.σαν άνθρωπος.όχι σα γκόμενος.δεν ξέρω πώς είσαι σα γκόμενος.και δε μου αρέσει και η λέξη.και στην τελική δε θα μάθω και ποτέ.

είναι δύσκολο να μιλήσουν δύο άνθρωποι στην εποχή μας.όχι να κάνουν chat.να μιλήσουν.face to face.μόνο αυτό ζήτησα εγώ.

καληνύχτα.

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

"δε βιαζόμαστε.."

είναι ανησυχητικό όταν ένας άνθρωπος που αντιδρά,και μάλιστα έντονα,βρεθεί σε σημείο να μη μπορεί να αντιδράσει.και μου συμβαίνει απόψε.και δεν ξέρω τι να κάνω.και δεν έχω ποιόν να ρωτήσω.και δε γράφει τίποτα γι αυτό,σε κανένα βιβλίο του κόσμου.και είμαι μόνη μου σε ένα άδειο σπίτι.και δεν ξέρω τι μου γίνεται.και μόλις με γείωσαν.
αυτά.

προσπαθώ να σκεφτώ αν έχω κάνει κάτι κακό,αν έχω φερθεί σκάρτα.
δε βρίσκω κάτι.
εδώ και μία ώρα έχω φάει μεγάλη ήττα και δεν έχω αντιδράσει.δεν έχω κλάψει.δεν έχω κάνει τίποτα.κάθομαι στην ίδια καρέκλα,με το τηλέφωνο στο χέρι και δεν κάνω τίποτα.δεν έχω κουνηθεί,κι έχει περάσει μία ώρα.

τρομάζω.με τρομάζω.

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

γιατροί και.."γιατροί".

θέλω να γράψω.έχω περίπου τριάντα ή σαράντα πράγματα στο μυαλό,κι όμως ξέρω πως πάλι στο ίδιο θα καταλήξω.ας το πολεμήσω βέβαια για λίγο.
τελευταία μέρα στο Αττικό η σημερινή.το αγαπώ το Αττικό,για τον κόσμο του,για τους χώρους του,για όλα του.
εκτός..
σήμερα "γνωριστήκαμε" με ένα γιατρό..μη σου τύχει που λέμε.καθόλου συνεργάσιμος,χωρίς υπομονή,αγενέστατος με φοιτητές και ασθενείς,απότομος,μαλάκας σκέτος.και ερωτώ.γιατρός γιατί έγινες ρε φίλε;ο γιατρός είναι άνθρωπος πρώτα.εσύ δεν είσαι ούτε το ένα και φυσικά ούτε και το άλλο.
νευριάζω,αλλά χαίρομαι που "συναντηθήκαμε" μόνο μια φορά.στενοχωριέμαι,βέβαια,για τις ασθενείς που θα πέσουν στα χέρια του.και εννοείται για τους συνεργάτες του που τον ανέχονται.συγχίστηκα,τον αφήνω στην άκρη τώρα..
που λες,σήμερα εκτός από αυτόν,βρεθήκαμε και με έναν άλλο.νεαρό,γύρω στα 28-30,καλοβαλμένο,συμπαθέστατο.είμαι εγκρατής στην περιγραφή.βέβαια καθόλου εγκρατής δεν ήμουν όσο ήμασταν στο ίδιο ιατρείο.έπαθα ένα κάτι.καταλαβαίνεις.αχ,λέω,να μην είχα αυτό που έχω μέσα μου και θα σου όρμαγα αλήτη:Ρ
αστειεύομαι,αλλά πρώτη φορά "ξενοκοίταξα".και είχε και πλάκα τελικά.(τώρα,ούτε το πρόσωπό του δε θυμάμαι του ντόκτωρος)

μια μέρα,θα ξεκαθαρίσουν όλα και θα ξέρω τι μου γίνεται,αμέ!
καληνύχτα σας.

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

φρονιμεύω.

μία εξαγωγή φρονιμίτη μου χει κάνει τη ζωή δύσκολη μια βδομάδα τώρα.δεν τρώω,ανεβάζω πυρετό,δεν κοιμάμαι καλά,πονάω και λοιπά.
επίσης έχω καιρό να μπω να διαβάσω.και μου λείπει.
έχω καιρό να σου πω και για τη σχολή.όλα καλά εκεί.
αυτή τη στιγμή είμαι εμπύρετη και δε μπορώ να καταπιώ.κατά τα άλλα,όλα βαίνουν καλώς.γελάω πολύ.
Νίκο Μουτσινά σευχαριστώ. :)